QUALITY OF HIGHER MEDICAL EDUCATION IN GERMANY: REALITIES AND PECULIARITIES
DOI:
https://doi.org/10.24919/2413-2039.11/43.220471Słowa kluczowe:
якість медичної освіти, система професійної підготовки, майбутні лікарі, навчальний планAbstrakt
ФЕДЧИШИН Надія – доктор педагогічних наук, професор, завідувач кафедри іноземних мов, Тернопільський державний медичний університет імені І.Я. Горбачевського, вул. Майдан Волі, 1, м. Тернопіль, 46001, Україна
E-mail address: fedushunno@tdmu.edu.ua
ORCID: http://orcid.org/0000-0002-0909-4424
ResearcherID: https://publons.com/researcher/2191797/nadiya-fedchyshyn/
To cite this article: Fedchyshyn, N. (2020). Quality of higher medical education in Germany: realities and peculiarities. Human Studies. Series of Pedagogy, 11/43, 103‒114. doi: https://doi.org/10.24919/2413-2039.11/43.220471
Article history
Received: September 27, 2020
Received in revised form: November 8, 2020
Accepted: November 23, 2020
Available online: December 30, 2020
Journal homepage:
p-ISSN 2313-2094
e-ISSN 2413-2039
© 2020 The Author. Human studies. Series of Pedagogy published by Drohobych Ivan Franko State Pedagogical University & Open Journal Systems. This is an open access article under the CC BY-NC-SA 4.0 license (http://creativecommons.org/licenses/by-nc-sa/4.0/).
У статті проаналізовано рівень підготовки майбутніх лікарів у Німеччині, який базується на науковій основі та гарантованій якості підготовки фахівців медицини. Обґрунтовано, що медичне навчання закладає необхідний фундамент для медичної професії в середовищі, яке характеризується швидким науковим прогресом. Усвідомлення неможливості оптимальної реалізації визначених напрямів удосконалення системи професійної підготовки майбутніх лікарів в умовах традиційних навчальних планів, незважаючи на їх оновлення відповідно до нового законодавства, запропоновано огляд розробки й паралельної реалізації експериментальних навчальних планів, що здійснюється владою федеральної землі, в якій знаходиться ЗВО. Обґрунтовано цілі реформ та очікуваних результатів якісного удосконалення медичної освіти, врегулювання можливостей переходу від експериментального до традиційного навчального плану з урахуванням вимог післядипломної освіти, зарахування кількісних і якісних показників підготовки студентів, визначено об’єктивні оцінки ефективності навчальних планів у процесі апробації та реалізації кінцевих результатів. Пояснено, що до медичної кваліфікації належать як формування навичок і умінь в області наукових досліджень, так і підготовка персоналу для викладання, наукових розвідок. Професорсько-викладацький склад забезпечує викладання базових предметів та клінічних дисциплін й викладання предметів до клінічного та клінічного циклу забезпечують штатні викладачі. Якісна підготовка фахівця має відповідати стандартам вищої освіти, академічним вимогам, конституційному праву на медичне обслуговування.
Bibliografia
Andreychyn, S. (2006). Medychna osvita u Slovatskiy respublitsi [Medical education in the Slovak Republic]. Ternopil: TDMU “Ukrmedknyha” [in Ukrainian].
Bourke, A. (1997). The Internationalisation of Higher Education: the Case of Medical Education. Higher Education Quarterly, 51 (4), 325–346. doi: https://doi.org/10.1111/1468-2273.00050.
Bühler, G. (1999). Medizinstudium und Studienreform in der SBZ und in der DDR (1945 bis 1990) [Medical Education and Reform in the Soviet Occupation Zone and the GDR (1945‒1990)]. Frankfurt am Main: Mabuse-Verl [in German].
Ertl, H. (2005). Higher Education in Germany: a Case of ‘Uneven’ Expansion? Higher Education Quarterly, 59 (3), 205–229. doi: https://doi.org/10.1111/j.1468-2273.2005.00292.x.
Fedchyshyn, N., & Bychok, A. (2017). Kontsept zabezpechennya yakosti vyshchoyi medychnoyi osvity: dosvid Ukrayiny y tradytsiyi Nimechchyny [The concept of quality assurance in higher medical education: the experience of Ukraine and the traditions of Germany]. In A. Shulhay & N. Fedchyshyn (Eds.), Yakist vyshchoyi medychnoyi osvity (do 60-ty richchya TDMU) ‒ Quality of higher medical education (up to the 60th anniversary of TSMU) (pp. 158–177). Ternopil: TDMU [in Ukrainian].
Gebert, G. (1994). Die Reform der Ausbildung zum Arzt [Reforms in Doctor’s Training]. Medizinische Ausbildung – Medical Education, 11 (2), 138–148 [in German].
Huisman, J., Meek, L., & Wood, F. (2007). Institutional Diversity in Higher Education: a Cross‐National and Longitudinal Analysis. Higher Education Quarterly, 61 (4), 563–577. doi: https://doi.org/10.1111/j.1468-2273.2007.00372.x.
Kliesch, S. (1990). Zur Situation der ärztlichen Ausbildung in BRD [To the situation with Medical Education in Germany]. Medizinische Ausbildung – Medical Education, 7 (2), 144–147 [in German].
Klishch, H., Fedchyshyn, N., & Yelagina, N. (2017). Quality improvement through quality audit in Austrian higher education. Medychna osvita – Medical Education, 2 (74), 153–157.
Kuchumova, N. (2012). Rozvytok systemy vyshchoyi medychnoyi osvity v nimetskomovnykh krayinakh (druha polovyna XX – pochatok XXI stolittya) [Development of the system of higher medical education in German-speaking countries (second half of the XX – beginning of the XXI century)]. (Candidate’s thesis). Drohobych [in Ukrainian].
Lavrysh, Yu. (2009). Medychna pidhotovka medychnykh sester v universytetakh Kanady [Nursing training at Canadian universities]. (Candidate’s thesis). Kyiv [in Ukrainian].
Nakhaieva, Ya., Fedchyshyn, N., Novitska, O., Vykhrushch, A., Yelahina, N., Horpinich, T., Kolodnytska, O., & Novitska, O. (2020). Formation of Professional Speaking for Future Doctors Through the Prism of Medical Terminology Study. International Journal of Applied Exercise Physiology, 9 (4), 27–37.
O’Brien, B., Forrest, K., Wijnen‐Meijer, M., & ten Cate, O. (2018). A Global View of Structures and Trends in Medical Education. In T. Swanwick, K. Forrest, & B. O’Brien (Eds.), Understanding Medical Education (pp. 7‒22). doi: https://doi.org/10.1002/9781119373780.ch2.
Palamarenko, I. (2014). Profesiyna pidhotovka simeynykh likariv u vyshchykh medychnykh shkolakh Velykobrytaniyi [Professional training of family doctors in higher medical schools of Great Britain]. Ya. Tsekhmister (Ed.). Kyiv: Center for Educational Literature [in Ukrainian].
Powell, J., Graf, L., Bernhard, N., Coutrot, L., & Kieffer, A. (2012). The Shifting Relationship between Vocational and Higher Education in France and Germany: towards convergence? European Journal of Education, 47 (3), 405–423. doi: https://doi.org/10.1111/j.1465-3435.2012.01534.x.
Schäfer, H. (1998). Studienreform in der deutschen Medizin 1953–1990 [Educational Reforms in German Medicine 1953–1990]. Medizinische Ausbildung – Medical Education, 15, 47–50 [in German].
Scheffner, D. (1999). Die Reform des Medizinstudiums in Deutschland – Bestreben und Bedenken [Medical education reform in Germany – aspirations and hesitations]. Frankfurt am Main: Mabuse-Verl [in German].
Schliesfer, S. (2003). Reform der Approbationsordnung: Das soll sich im Medizinstudium ändern [Reform of the license to practice medicine: That should change in medical studies]. Retrieved from https://www.medical-tribune.de/meinung-und-dialog/artikel/reform-der-approbationsordnung-das-soll-sich-im-medizinstudium-aendern/ [in German].
Shulha, A., Zahrychuk, H., Mykhalkiv, M., & Ivanusa, I. (2020). Yakisna medychna (farmatsevtychna) osvita: yikhaty navchatysya za kordon chy zminyuvaty systemu pidhotovky v Ukrayini. Chastyna 1. Yakist osvity cherez zminy u protseduri vstupnoyi kampaniyi [Qualitative medical (pharmaceutical) education: go to learn abroad or change the training system in Ukraine? Part 1. Quality of education through changes in university admission procedure]. Medychna osvita – Medical Education, 3 (88), 56–64. doi: https://doi.org/10.11603/me.2414-5998.2020.3.11441 [in Ukrainian].
Vykhrushch, A., Fedchyshyn, N., Khvalyboha, T., Drach, I., & Rudenko, M. (2020). Development of Students-Foreigners’ Communicative Competence by Means of Information Technologies under the Conditions of the Medical University. International Journal of Higher Education, 9 (6), 276–285. doi: https://doi.org/10.5430/ijhe.v9n6p276.
Winkler, O., & Sackmann, R. (2020). Degrees of ‘eliteness’ in higher education systems: A comparison between Germany and France. Higher Education Quarterly, 74 (4), 353–372. doi: https://doi.org/10.1111/hequ.12269.
Yeroshkina, T., & Derevyanko, D. (2018). Medyko-demohrafichni problemy v Kanadi ta shlyakhy yikh vyrishennya [Medical-demographic problems of Canada and some ways of their overcoming]. Medychni perspektyvy – Medical Perspectives, 23 (3), 104–109 [in Ukrainian].
##submission.downloads##
Opublikowane
Numer
Dział
Licencja
Copyright (c) 2020 Human Studies. Series of Pedagogy
Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Na tych samych warunkach 4.0 Międzynarodowe.
Opracowanie przepisów polityki wydawniczej casopisma publikowanego przez Drohobycki Państwowy Uniwersytet Pedagogiczny imienia Iwana Franki Human Studies. Series of Pedagogy, redakcja opierała się na zaleceniach Committee on Publication Ethics (COPE), doświadczeniach ukraińskich i zagranicznych towarzystw naukowych, organizacji i wydań publikacji naukowych oraz kierowała się Kodeksem Etycznym naukowca Ukrainy. Społeczeństwo ma być pewne uczciwości naukowcy i wiarygodności wyników ich badań. Niestety w wielu krajach doszło do poważnych naruszeń etyki, które podkopały autorytet nauki i zaufanie społeczeństwa do nauk ścisłych. Aby zapobiec takiemu rozwojowi wydarzeń na Ukrainie wszyscy naukowcy są świadomi znaczenia wysokiej etyczności zachowań i ich odpowiedzialności za kształtowanie opinii publicznej w nauce.
Etyczne obowiązki autorów
1. Głównym obowiązkiem autora jest dostarczenie dokładnego zapisu badania, a także obiektywna dyskusja na temat jego znaczenia. Autorzy powinni przedstawić swoje wyniki w sposób jasny i jednoznaczny, aby ich wnioski mogły zostać zweryfikowane przez innych uczonych, bez fałszowania danych oraz niewłaściwego ich wykorzystania.
2. Autorzy artykułów ponoszą pełną odpowiedzialność za treść artykułów i sam fakt ich publikacji.
3. Autor powinien cytować te publikacje, które miały decydujący wpływ na treść pracy, a także te, które mogą szybko zapoznać czytelnika z wcześniejszymi pracami ważnymi dla zrozumienia przedstawionych badań. Konieczne jest również określenie źródeł materiału o istotnym znaczeniu wykorzystywanych w tej pracy, jeśli te materiały nie zostały uzyskane przez samego autora.
4. Niedopuszczalne jest przedstawianie plagiatu jako dzieła oryginalnego lub publikowanie wcześniej ukazanego artykułu. W przypadku wykrycia tych faktów autorzy ponoszą odpowiedzialność za dostarczone materiały.
5. Współautorami artykułu powinni być wszyscy ci, którzy wnieśli znaczący wkład naukowy w prezentowaną pracę i dzielą odpowiedzialność za uzyskane wyniki. Autor, który reprezentuje manuskrypt do publikacji, jest odpowiedzialny za zapewnienie, że lista współautorów obejmuje tylko osoby spełniające kryterium autorstwa i przyjmuje odpowiedzialność za zgodę pozostałych autorów artykułu na jego publikację w czasopiśmie.
6. Autorzy muszą informować redaktora o wszelkich potencjalnych konfliktach interesów, na które może mieć wpływ publikacja wyników zawartych w niniejszym manuskrypcie.
7. Autorzy powinni wyraźnie wskazać źródła wszystkich cytowanych lub przesłanych informacji i należycie odnieść się do źródeł literackich wykorzystanych w pracy, zgodnie z wymogami państwowych standardów (APA style).
8. Redakcja ma prawo odmówić opublikowania artykułu w przypadku nieprzestrzegania wymogów redakcyjnych.
Umowa o publikowaniu oraz prawa autorskie
Niniejsza umowa o publikowaniu oraz prawa autorskie („Umowa”) reguluje procedurę składania manuskryptu pracy pod tytułem
_______________________________________________________
Strony Umowy:
________________________________________ (występuje samodzoelnie lub jest współautorem, nadal – «Аutor»)
i Drohobycki Państwowy Uniwersytet Pedagogiczny imienia Iwana Franki, wydawca i posiadacz praw autorskich na casopismo Human Studies. Series of Pedagogy, reprezentowany przez rektora prof. Nadiję Skotną (nadal – „Wydawca”).
1. LICENCJA NA KORZYSTANIE Z PRAW AUTORSKICH
a) Autor udziela Wydawcy bezpłatną ogólnoświatową niewyłączną licenczję na publikację, odtwarzanie, wyświetlanie, dystrybucję i używanie tego Artykułu w dowolnej formie i na dowolnym nośniku, w całości lub w części, oddzielnie lub jako część pracy zbiorowej, w tym niewyłączną licencję na publikowanie Artykułu w pewnej publikacji, kopiowanie i rozpowszechnianie poszczególnych przedruków Artykuły, odtwarzanie artykułu w całości w innych publikacjach oraz odtwarzanie i rozpowszechnianie danego artykułu lub jego adnotacji w komputerowych systemach wyszukiwania informacji. Autor zachowuje wszelkie prawa autorskie do Artykułu (lub części napisanej przez Autora) i wszystkie inne prawa, które nie zostały wymienione w niniejszej Umowie.
b) Autor udziela Wydawcy prawa do przeniesienia, w ramach sublicencji lub w inny sposób, licenсji udzielonych Wydawcy na podstawie niniejszej Umowy.
c) Powtarzana publikacja. Autor zobowiązuje się wymieniać Wydawcę jako pierwszego wydawcę artykułu, w przypadku, gdy artykuł został przedrukowany w jakiejkolwiek innej publikacji za zgodą Autora. Jeśli Wydawca upoważni jakąkolwiek inną stronę do ponownego opublikowania artykułu zgodnie z warunkami punktu „a” i punktu „b” niniejszej Umowy, Wydawca jest zobowiązany otrzymać gwarancję od innej strony na temat obecności informacji o Autorze jako o Autorze Artykułu.
2. EDYCJA ARTYKUŁU
Autor wyraża zgodę na dokonanie edycji Artykułu przez Wydawcę Artykułu zgodnie z wymogami Publikacji. W tym stopniu, w jakim zmiany wydawcy są utożsamiane z przedmiotami własności intelektualnej, Wydawca udziela wszelkich praw do takich zmian autora. Wydawca zgadza się opublikować Artykuł, pod warunkiem, że Artykuł w jego ostatecznej formie jest akceptowalny zarówno przez Autora, jak i przez Wydawcę.
3. GWARANCJE
a) Autor gwarantuje, że Artykuł nie umniejsza godności ludzkiej, nie narusza życia prywatnego i w żaden inny sposób nie narusza praw człowieka. Autor zgadza się chronić Wydawcę przed podobnymi pretensjami.
b) Autor gwarantuje, że on posiada wszystkie niezbędne uprawnienia do podpisania niniejszej Umowy i udzielenia licencji przewidzianych w niniejszej Umowie.
c) Autor gwarantuje, że Artykuł przekazany do Wydawcy nie został wcześniej opublikowany.
4. OKRES OBOWIĄZYWANIA UMOWY
a) Niniejsza Umowa pozostaje aktualna przez okres obowiązywania praw autorskich do Artykułu zgodnie z prawami autorskimi każdego kraju.
5. WYNAGRODZENIE
Autor zgadza się i przyjmuje do wiadomości, że Autor nie otrzyma od Wydawcy żadnych płatności za korzystanie z Artykułu lub licencji udzielonych na podstawie niniejszej Umowy, chyba że uzgodniono inaczej na piśmie w oddzielnym zamówieniu. Wydawca publikuje artykuł i zapewnia autorowi kolekcję z przeplotem wraz z artykułem w ustalonym formacie. Autor ma możliwość zamówienia dodatkowych kopii na własny koszt, dopóki publikacja zawierająca artykuł nie zostanie wydrukowana.
6. KOMPLETNA UMOWA
Niniejsza Umowa zastępuje wszystkie inne umowy, zawarte w formie usnej czy pisemnej pomiędzy Autorem a Wydawcą na temat treści owej Umowy. Niniejsza Umowa zawiera wszystkie gwarancje i wspólne postanowienia pomiędzy stronami dot. Artykułu, a także każda ze stron uznaje, że nie istnieją żadne inne twierdzenia, intencje, obiecanki lub umowy zawarte jedną ze stron, za wyjątkiem gwarancji i ustaleń, które są ustalone w niniejszej Umowie.
Autor(rzy):_________ Rektor: Nadija Skotna, Drohobycki Państwowy
Uniwersytet Pedagogiczny imienia Iwana Franki
Podpis:___________ Podpis:______________________
Data:_____________ Data:________________________
