ТЕОРЕТИЧЕСКИЕ И МЕТОДИЧЕСКИЕ АСПЕКТЫ ИСПОЛЬЗОВАНИЯ КЕЙС-ТЕХНОЛОГИИ В ПРОФЕССИОНАЛЬНОЙ ПОДГОТОВКЕ БУДУЩИХ ПЕДАГОГОВ
DOI:
https://doi.org/10.24919/2413-2039.8/40.164392Słowa kluczowe:
кейс-технологія, кейс-метод, кейс-стаді, освітній потенціал, контекстне навчанняAbstrakt
КОВАЛЬЧУК Татьяна – кандидат педагогічних наук, доцент, завідувач кафедри педагогіки, Брестський державний університет ім. О.С. Пушкіна, вул. Космонавтів, 21, Брест, 224016, Білорусь
E-mail adress: polina.artem@mail.ru
ORCID: http://orcid.org/0000-0002-7787-3753
ResearcherID: http://www.researcherid.com/rid/C-6259-2019
ВИШНЯКОВ Ростислав – магістр педагогічних наук, аспірант кафедри педагогіки, Брестський державний університет ім. О.С. Пушкіна, вул. Космонавтів, 21, Брест, 224016, Білорусь
E-mail adress: vishniakov@bk.ru
ORCID: http://orcid.org/0000-0002-3969-1027
ResearcherID: http://www.researcherid.com/rid/C-2029-2019
Бібліографічний опис статті: Ковальчук, Т., & Вишняков, Р. (2019). Теоретические и методические аспекты использования кейс-технологии в профессиональной подготовке будущих педагогов. Людинознавчі студії. Серія «Педагогіка», 8/40, 27–42. doi: 10.24919/2413-2039.8/40.164392.
Історія статті
Одержано: 22 вересня 2018
Прорецензовано: 25 жовтня 2018
Подано до редакції: 18 лютого 2019
Доступ он-лайн: 22 квітня 2019
Journal homepage: http://lssp.dspu.edu.ua/
p-ISSN 2313-2094
e-ISSN 2413-2039
© 2019 The Authors. Human studies. Series of «Pedagogy» published by Drohobych Ivan Franko State Pedagogical University & Open Journal Systems. This is an open access article under the CC BY-NC-SA 4.0 license (http://creativecommons.org/licenses/by-nc-sa/4.0/).
Анотація. У статті розкриваються окремі аспекти науково-методичного забезпечення застосування кейс-технології в освітньому процесі професійної підготовки майбутніх педагогів: підходи до розкриття дефініцій «кейс-технологія», «кейс-метод», «кейс-стаді» на основі аналізу поглядів зарубіжних і вітчизняних учених, спільні та відмінні риси різних методів, складових кейс-технології. Відзначається, що кейс-технологію складає сукупність таких методів, як кейс-метод, кейс-стаді, метод ситуаційного аналізу, метод інциденту, аналізу ділових ситуацій та ін. Автори вважають, що ключовими загальними ознаками для всіх методів виступає «завдання-ситуація», яка піддається глибинному аналізу з позиції або встановлення проблеми, або пошуку чи обґрунтування оптимальних або можливих варіантів її розв’язання, використання яких в освітньому процесі відповідає основним критеріям технологічності – науково обґрунтований алгоритм (законодоцільність), гарантованість результату. Особлива увага надається встановленню відмінності між такими двома найбільш поширеними методами, як кейс-метод і кейс-стаді.
Особливий інтерес для освітньої практики може мати аналіз підходів до класифікації кейсів (за програмними цілями використання, кількістю вихідних даних і характеру роботи з інформацією, за видами аналізу), що визначають особливості розробки та області їх ефективного використання. У статті обґрунтовується освітній потенціал технології, який полягає у посиленні практичної спрямованості професійної підготовки майбутніх педагогів (за рахунок реалізації контекстного навчання), в істотному підвищенні продуктивності педагогічного процесу, зумовленому сутнісними ознаками кейсів і їх можливостями в розвитку професійних і універсальних компетенцій.
Один з важливих аспектів науково-методичного забезпечення кейс-технології – особливості її застосування: характеристика змісту роботи на кожному з етапів, місце кейс-технології у системі занять.
Bibliografia
Adonina, N. (2012). Keis-stadi: istoriia i sovremennost [Case study: history and nowadays]. Vysshee obrazovanie segodnia – Higher Education Today, 11, 43–48 [in Russian].
Baiborodova, L., & Iudin, V. (2015). Pedagogicheskie tekhnologii: rezultaty issledovanii Iaroslavskoi nauchnoi shkoly [Pedagogical technologies: Yaroslavl scientific school research results: monograph]. Iaroslavl: Kantcler [in Russian].
Bakhtina, A. (2016). Problema ispolzovaniia keis-stadi v obrazovatelnom protcesse [The problem of case study use in educational process]. Vestnik nauki Sibiri – Science Bulletin of Siberia, 2 (21) [in Russian].
Bonney, K. (2015). Case study teaching method improves student performance and perceptions of learning gains. Journal of Microbiology & Biology Education, 16 (1), 21–28. doi: 10.1128/jmbe.v16i1.846.
Brinkerhoff, R. (2005). The success case method: a strategic evaluation approach to increasing the value and effect of training. Advances in Developing Human Resources, 7 (1), 86–101. doi: 10.1177/1523422304272172.
Bromley, D. (1986). The case-study method in psychology and related disciplines. New York: John Wiley & Sons.
Chepil, M., & Karpenko, O. (2013). Indyvidualnist pedahoha ta perspektyvy vprovadzhennia pedahohichnykh tekhnolohii [Pedagogy’s individuality and perspectives for the implementation of pedagogical technologies]. Naukovyi visnyk Uzhhorodskoho natsionalnoho universytetu. Seriia: «Pedahohika. Sotsialna robota» – Scientific Bulletin of Uzhgorod National University. Series of «Pedagogy. Social work», 26, 228–230 [in Ukrainian].
Cherniavskaia, A., Baiborodova, L., & Harisova, I. (2012). Tekhnologii pedagogicheskoi deiatelnosti. Chast I: Obrazovatelnye tekhnologii [Technologies of pedagogic activities. Part I: Educational technologies]. Iaroslavl: IAGPU [in Russian].
Creswell, J. (1998). Qualitative inquiry and research design: Choosing among Five traditions. Thousand Oaks, CA: Sage.
Davidenko, V., & Fedianin, N. (2000). Chem «keis» otlichaetsia ot chemodanchika? [How is «case» different from a case?]. Obuchenie za rubezhom – Studying Abroad, 7, 52–55 [in Russian].
Denscombe, M. (2010). The good research guide for small scale social research projects (4th ed.). Maidenhead: Open University Press McGraw Hill.
Denzin, N., & Lincoln, Y. (1994). The handbook of qualitative research. Thousand Oaks, CA: Sage.
Duff, P. (2008). Case study research in applied linguistics. New York, USA: Lawrence Erlbaum Associates Taylor & Francis Group. doi: 10.4324/9780203827147.
Edwards, D., Dattilio, F., & Bromley, D. (2004). Developing Evidence-Based Practice: The Role of Case-Based Research. Professional Psychology: Research and Practice, 35 (6), 589–597. doi: 10.1037/0735-7028.35.6.589.
Gall, M. (1977). The importance of context variables in research on teaching skills. Journal of Teacher Education, 28 (3), 43–48. doi: 10.1177/002248717702800309.
Gall, M., Gall, J., & Borg, W. (2003). Educational research (7th ed.). White Plains, NY: Pearson Education.
Garvin, D. (2003). Making the case. Professional education for the world of practice. Harvard Magazine. Retrieved August 4, 2018, from http://harvardmagazine.com/2003/09/making-the-case-html.
George, A., & Bennett, A. (2005). Case studies and theory development in the social sciences. Cambridge, MA: MIT Press.
Grigalchik, E., Gubarevich, I., & Petrusev, S. (2003). Obuchaem inache: strategiia aktivnogo obucheniia [Teaching differently: strategy of active learning]. Minsk: BIP-S [in Russian].
Harper, D. (2018). Case (n. 1). Case (n. 2). Online Etymology Dictionary. Retrieved August 2, 2018, from http://www.etymonline.com/index.php?allowed_in_frame=0&search=case.
Herreid, C. (1994). Case studies in science – a novel method of science education. Journal of College Science Teaching, 23 (4), 221–229.
Iadov, V. (1991). Strategiia i metody kachestvennogo analiza dannykh [Strategy and methods of data qualitative analysis]. Sotciologiia – Sociology, 1, 14–31 [in Russian].
Kashlev, S. (2000). Sovremennye tekhnologii pedagogicheskogo protcessa [Modern technologies of pedagogical process]. Minsk: Universitetskoe [in Russian].
Langdell, C. (1871). A selection of cases on the law of contracts: with references and citations; prepared for use as a text-book in harvard law school. Boston: Little, Brown and Company. Retrieved February 7, 2018 from Google Books.
Levitt, H., Bamberg, M., Creswell, J., Frost, D., Josselson, R., & Suárez-Orozco, C. (2018). Journal article reporting standards for qualitative primary, qualitative meta-analytic, and mixed methods research in psychology: The APA Publications and Communications Board task force report. American Psychologist, 73 (1), 26–46. doi: 10.1037/amp0000151.
Mandel, B. (2016). Professionalno-orientirovannoe obuchenie: problematika i tekhnologii [Profession-oriented learning: problematics and technologies]. Moskva‒Berlin: Direkt-Media [in Russian].
Morgan, M. (2019). Exemplification and the use-values of cases and case studies. Studies in History and Philosophy of Science. doi: 10.1016/j.shpsa.2018.12.008.
Panfilova, A. (2012). Innovatcionnye pedagogicheskie tekhnologii: aktivnoe obuchenie [Innovative pedagogical technologies: active learning]. Moscow: Akademiia [in Russian].
Platov, V. (1991). Delovye igry: razrabotka, organizatciia i provedenie [Business simulation games: development, organization and realization]. Moscow: Profizdat [in Russian].
Potashnik, M., & Vulfov, B. (1983). Pedagogicheskie situatcii [Pedagogical situations]. Moscow: Pedagogika [in Russian].
Saveleva, M. (2013). Pedagogicheskie keisy: konstruirovanie i ispolzovanie v protcesse obucheniia i otcenki kompetentcii studentov [Pedagogical cases: construction and use in learning process and students competences assessment]. Izhevsk [in Russian].
Surmin, Iu. (2002). Situatcionnyi analiz, ili Anatomiia keis-metoda [Situational analysis, or Case method anatomy]. Kiev: Tcentr innovatcii i razvitiia [in Russian].
Harvard Law School. (2018). The Case Study Teaching Method. The Case Studies. Retrieved February 8, 2018, from http://casestudies.law.harvard.edu/the-case-study-teaching-method.
Verbitckii, A. (1991). Aktivnoe obuchenie v vysshei shkole: kontekstnyi podhod [Active learning at higher school: contextual approach]. Moscow: Vysshaia shkola [in Russian].
Yin, R. (2012). Applications of case study research (3rd ed.). Thousand Oaks, CA: Sage.
##submission.downloads##
Opublikowane
Numer
Dział
Licencja
Copyright (c) 2019 Людинознавчі студії. Серія "Педагогіка"
Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Na tych samych warunkach 4.0 Międzynarodowe.
Opracowanie przepisów polityki wydawniczej casopisma publikowanego przez Drohobycki Państwowy Uniwersytet Pedagogiczny imienia Iwana Franki Human Studies. Series of Pedagogy, redakcja opierała się na zaleceniach Committee on Publication Ethics (COPE), doświadczeniach ukraińskich i zagranicznych towarzystw naukowych, organizacji i wydań publikacji naukowych oraz kierowała się Kodeksem Etycznym naukowca Ukrainy. Społeczeństwo ma być pewne uczciwości naukowcy i wiarygodności wyników ich badań. Niestety w wielu krajach doszło do poważnych naruszeń etyki, które podkopały autorytet nauki i zaufanie społeczeństwa do nauk ścisłych. Aby zapobiec takiemu rozwojowi wydarzeń na Ukrainie wszyscy naukowcy są świadomi znaczenia wysokiej etyczności zachowań i ich odpowiedzialności za kształtowanie opinii publicznej w nauce.
Etyczne obowiązki autorów
1. Głównym obowiązkiem autora jest dostarczenie dokładnego zapisu badania, a także obiektywna dyskusja na temat jego znaczenia. Autorzy powinni przedstawić swoje wyniki w sposób jasny i jednoznaczny, aby ich wnioski mogły zostać zweryfikowane przez innych uczonych, bez fałszowania danych oraz niewłaściwego ich wykorzystania.
2. Autorzy artykułów ponoszą pełną odpowiedzialność za treść artykułów i sam fakt ich publikacji.
3. Autor powinien cytować te publikacje, które miały decydujący wpływ na treść pracy, a także te, które mogą szybko zapoznać czytelnika z wcześniejszymi pracami ważnymi dla zrozumienia przedstawionych badań. Konieczne jest również określenie źródeł materiału o istotnym znaczeniu wykorzystywanych w tej pracy, jeśli te materiały nie zostały uzyskane przez samego autora.
4. Niedopuszczalne jest przedstawianie plagiatu jako dzieła oryginalnego lub publikowanie wcześniej ukazanego artykułu. W przypadku wykrycia tych faktów autorzy ponoszą odpowiedzialność za dostarczone materiały.
5. Współautorami artykułu powinni być wszyscy ci, którzy wnieśli znaczący wkład naukowy w prezentowaną pracę i dzielą odpowiedzialność za uzyskane wyniki. Autor, który reprezentuje manuskrypt do publikacji, jest odpowiedzialny za zapewnienie, że lista współautorów obejmuje tylko osoby spełniające kryterium autorstwa i przyjmuje odpowiedzialność za zgodę pozostałych autorów artykułu na jego publikację w czasopiśmie.
6. Autorzy muszą informować redaktora o wszelkich potencjalnych konfliktach interesów, na które może mieć wpływ publikacja wyników zawartych w niniejszym manuskrypcie.
7. Autorzy powinni wyraźnie wskazać źródła wszystkich cytowanych lub przesłanych informacji i należycie odnieść się do źródeł literackich wykorzystanych w pracy, zgodnie z wymogami państwowych standardów (APA style).
8. Redakcja ma prawo odmówić opublikowania artykułu w przypadku nieprzestrzegania wymogów redakcyjnych.
Umowa o publikowaniu oraz prawa autorskie
Niniejsza umowa o publikowaniu oraz prawa autorskie („Umowa”) reguluje procedurę składania manuskryptu pracy pod tytułem
_______________________________________________________
Strony Umowy:
________________________________________ (występuje samodzoelnie lub jest współautorem, nadal – «Аutor»)
i Drohobycki Państwowy Uniwersytet Pedagogiczny imienia Iwana Franki, wydawca i posiadacz praw autorskich na casopismo Human Studies. Series of Pedagogy, reprezentowany przez rektora prof. Nadiję Skotną (nadal – „Wydawca”).
1. LICENCJA NA KORZYSTANIE Z PRAW AUTORSKICH
a) Autor udziela Wydawcy bezpłatną ogólnoświatową niewyłączną licenczję na publikację, odtwarzanie, wyświetlanie, dystrybucję i używanie tego Artykułu w dowolnej formie i na dowolnym nośniku, w całości lub w części, oddzielnie lub jako część pracy zbiorowej, w tym niewyłączną licencję na publikowanie Artykułu w pewnej publikacji, kopiowanie i rozpowszechnianie poszczególnych przedruków Artykuły, odtwarzanie artykułu w całości w innych publikacjach oraz odtwarzanie i rozpowszechnianie danego artykułu lub jego adnotacji w komputerowych systemach wyszukiwania informacji. Autor zachowuje wszelkie prawa autorskie do Artykułu (lub części napisanej przez Autora) i wszystkie inne prawa, które nie zostały wymienione w niniejszej Umowie.
b) Autor udziela Wydawcy prawa do przeniesienia, w ramach sublicencji lub w inny sposób, licenсji udzielonych Wydawcy na podstawie niniejszej Umowy.
c) Powtarzana publikacja. Autor zobowiązuje się wymieniać Wydawcę jako pierwszego wydawcę artykułu, w przypadku, gdy artykuł został przedrukowany w jakiejkolwiek innej publikacji za zgodą Autora. Jeśli Wydawca upoważni jakąkolwiek inną stronę do ponownego opublikowania artykułu zgodnie z warunkami punktu „a” i punktu „b” niniejszej Umowy, Wydawca jest zobowiązany otrzymać gwarancję od innej strony na temat obecności informacji o Autorze jako o Autorze Artykułu.
2. EDYCJA ARTYKUŁU
Autor wyraża zgodę na dokonanie edycji Artykułu przez Wydawcę Artykułu zgodnie z wymogami Publikacji. W tym stopniu, w jakim zmiany wydawcy są utożsamiane z przedmiotami własności intelektualnej, Wydawca udziela wszelkich praw do takich zmian autora. Wydawca zgadza się opublikować Artykuł, pod warunkiem, że Artykuł w jego ostatecznej formie jest akceptowalny zarówno przez Autora, jak i przez Wydawcę.
3. GWARANCJE
a) Autor gwarantuje, że Artykuł nie umniejsza godności ludzkiej, nie narusza życia prywatnego i w żaden inny sposób nie narusza praw człowieka. Autor zgadza się chronić Wydawcę przed podobnymi pretensjami.
b) Autor gwarantuje, że on posiada wszystkie niezbędne uprawnienia do podpisania niniejszej Umowy i udzielenia licencji przewidzianych w niniejszej Umowie.
c) Autor gwarantuje, że Artykuł przekazany do Wydawcy nie został wcześniej opublikowany.
4. OKRES OBOWIĄZYWANIA UMOWY
a) Niniejsza Umowa pozostaje aktualna przez okres obowiązywania praw autorskich do Artykułu zgodnie z prawami autorskimi każdego kraju.
5. WYNAGRODZENIE
Autor zgadza się i przyjmuje do wiadomości, że Autor nie otrzyma od Wydawcy żadnych płatności za korzystanie z Artykułu lub licencji udzielonych na podstawie niniejszej Umowy, chyba że uzgodniono inaczej na piśmie w oddzielnym zamówieniu. Wydawca publikuje artykuł i zapewnia autorowi kolekcję z przeplotem wraz z artykułem w ustalonym formacie. Autor ma możliwość zamówienia dodatkowych kopii na własny koszt, dopóki publikacja zawierająca artykuł nie zostanie wydrukowana.
6. KOMPLETNA UMOWA
Niniejsza Umowa zastępuje wszystkie inne umowy, zawarte w formie usnej czy pisemnej pomiędzy Autorem a Wydawcą na temat treści owej Umowy. Niniejsza Umowa zawiera wszystkie gwarancje i wspólne postanowienia pomiędzy stronami dot. Artykułu, a także każda ze stron uznaje, że nie istnieją żadne inne twierdzenia, intencje, obiecanki lub umowy zawarte jedną ze stron, za wyjątkiem gwarancji i ustaleń, które są ustalone w niniejszej Umowie.
Autor(rzy):_________ Rektor: Nadija Skotna, Drohobycki Państwowy
Uniwersytet Pedagogiczny imienia Iwana Franki
Podpis:___________ Podpis:______________________
Data:_____________ Data:________________________
